Home

http://www.youtube.com/watch?v=HRbewYeCBN0

Terugkijkend op het jaar met een van de mooiste ervaringen in mijn leven een collage van foto's van de kinderen die ik in Port-Elizabeth(Helenvale) heb gezien en die mijn hart gestolen hebben.

Kopieer dit adres even bovenaan op de adresbalk.


[url=http://www.youtube.com/watch?v=WsWGMoR8MJo
]http://www.youtube.com/watch?v=WsWGMoR8MJo
[/url]
Dank nog voor jullie steun en de kerstopbrengst van school gaat nog naar Back2School.
Veel liefs en over twee jaar ga ik weer.

Marijke

Nog steeds keer ik af en toe terug naar Port Elizabeth...omdat het niet klaar is als de weken voorbij zijn. Ik verwarm me aan de herinneringen die ik heb meegekregen en bij me hou. De glimlach van een kind....het is al eerder gezongen. En het is het waard geweest om al die glimlachjes(hoe klein ook) te zien.

Liefs
Marijke

Van de dag aan het strand...leuk om te zien.
http://www.youtube.com/user/mirk0321#play/all/uploads-all/0/TAREq6KCOmw

Ik ben alweer een tijdje terug maar nog steeds niet helemaal.

Veel plezier

Als je even tijd hebt kun je het foto-album kijken. Het staat op

http://www.mijnalbum.nl/Album=4J7J6IAJ

Maar het zijn er wel veel hoor. Dus lekker een kopje koffie erbij en misschien wat lekkers, dan kun je kijken wat ik allemaal beleefd heb. Er komen nog een klein aantal foto's bij maar voor nu kan het al wel.

Liefs
Marijke

Ik ben thuis na een lange vlucht die mij de gelegenheid gaf om echt afscheid te nemen van een wonderschoon land met zoveel mooie mensen. Nu moet ik nog neerkomen en misschien het midden zien te vinden voor de african way of life en de hollandse gejaagdheid. Ik ga alle foto's weer een voor een bekijken en kan zo die mooie weken nog een keer weer beleven.
De verhalen komen later daar ben ik van overtuigd. Ik heb ook veel mooie vrijwilligers ontmoet die mijn leven rijker hebben gemaakt. Het werkt echt van twee kanten. Er volgt dus nog meer...

Dank voor die warme reacties en lieve woorden. Het gaf mij een geweldig gevoel.

Liefs en tot later...

Nu is het al bijna weer voorbij, de laatste twee dagen gaan in op het project.
We gaan nog een dagje uit morgen...naar het strand(als we niet wegwaaien) en dan gaan we een braai doen.
Vandaag hebben we de inkopen gedaan, Franklin, Sabrina en ik. Dat was al een hele belevenis. Er is een begroting en die is heus niet zo groot. Daar moeten we alle boodschappen voor doen. We gaan naar het winkelcentrum van Franklin en dat bleek hetzelfde winkelcentrum te zijn als dat waar we na Kleinskool af en toe boodschappen deden en waar de mensen ons al kenden omdat we daar de enige blanken waren. Het is een prettig winkelcentrum...schoner dan bij ons met leuke winkeltjes. Dat is dus een voordeel hier....bijna geen winkel zoals bij ons. Alleen de Pep die op de Zeeman lijkt.

Jammer dat foto's uploaden niet zo snel gaat maar zondag heb ik er alle tijd voor. Liefs vanuit hier.

 
De afgelopen dagen.

Veel meegemaakt en veel gezien de laatste dagen. Een opening meegemaakt van een vrouwencongres compleet met gospel, een townshiptoer gedaan met Franklin waarin we konden zien hoe de kinderen leven en wat er gebeurt op straat.
Daarna hebben we leeuwen gezien in Sea View en ik heb de mooiste zee gezien tot nu toe. Het gevoel dat ik op Mars was...al ben ik daar nog nooit geweest natuurlijk.
Dit weekend een weekend in een township geslapen en de bevolking van dichtbij meegemaakt wat een geweldige ervaring was.

Het idee achter het zijn en wandelen door de township is om een begin te maken van het samenleven tussen twee culturen. De geschiedenis van de apartheid en het leed dat dat met zich meebracht zit er natuurlijk diep ingegroeid bij de mensen. Het is natuurlijk ook nog dagelijks te zien hier in die townships.

 
Lekker vroeg op…wat vries op de grond, het begin van een stralende dag want de zon was al heel scherp. We kwamen op school aan en de kinderen waren er. De kinderen stonden nog allemaal buiten en we moesten wachten tot de principal klaar was met het ochtendritueel.
De sleutel van de klas gekregen en de kinderen staan bij de deur. Ook een nieuw meisje, Fukenda...7 jaar. En een jongen die ik nog niet gezien had, Ricardo.
De deur open en alles staat er nog net zo als we vrijdag achtergelaten hadden. Het verschil was dat er nu iemand anders was om de leiding te nemen. Iemand die ik nog niet gezien had.

Zondagochtend, de kerkdienst in de township.
 
De dag begon al zonnig op een later tijdstip dan door de week. 8 uur opstaan en dan lekker rustig aan wakker worden terwijl de zon aan de hemel al heel erg zijn best doet. Dat is een mooi begin van de dag.
Afgesproken bij de school om daarna samen met Franklin naar de plaats te gaan waar de kerkdienst gehouden zou worden. De mensen lopen net als wij vroeger in hun nette kleren en de straten zien er anders uit dan door de week. Het is een feest om te zien dat iedereen zich klaar heeft gemaakt voor de zondag. De ingang was het gangetje naast het huis, daarna langs de wc en zo de kerk binnen die bestond uit een huisje waar de kamers samengevoegd waren zodat er een ruimte ontstaat. Zo groot als een huiskamer.
We waren vroeg en dat is wel makkelijk omdat iedereen die binnenkomt een hand geeft aan degene die al binnen is. Heel hartelijk en warm welkom.

Naar de olifanten….
 
Na een beetje te hebben uitgeslapen gingen we naar Addo waar het Olifantenpark ligt.
Het is een schitterende weg ernaar toe en de zon gaat ook waarempel schijnen. Ik heb er zin in en alle batterijen zijn opgeladen van de fotocamera enook die van mij. Na lekker gehobbeld te hebben over een lokale weg waar allemaal mensen aan het lopen zijn(en geloof me, sommige mensen lopen heel lang) Komen we aan bij het park waar we verwelkomd worden door 2 schedels van overleden dieren.Omdat ze vragen wat we doen hier in Zuid-Afrika zeggen we waarom we hier zijn en  omdat ze denken dat we studenten zijn mogen we voor 25 rand het park in.
We besluiten om een rondrit met de jeep te maken omdat je dan lekker hoog zit en omdat de meneer voorin de auto ons van alles kan vertellen. Later blijkt dat hij ook op de weggetjes mag waar je niet in mag rijden.

Hebben jullie even...eindelijk heb ik een nieuw wachtwoord en de meesten hebben al alles gelezen op de hyves maar voor diegenen die dat niet hebben komt hier alles tot nu toe.

Want hier zit ik. Stel je voor dat je de onbedwingbare behoefte krijgt een kaartje te sturen....

Marijke van der Linden
7 Kingston road
Adcockvale
6001 Port Elizabeth
South Africa

En nu ga ik slapen...

De kleren op het bed en de lege koffer ook. Aan mij de taak om het er allemaal in te krijgen en het dan niet meer te laten wegen dan 20 kilo. Dat gaat wel lukken...wat eruit en wat erin...2 truien mee(het is winter in Port Elizabeth).
Morgenochtend om 9.55 ga ik vliegen en ik heb een riante plek bij het raam en met extra beenruimte...dat is wel nodig voor die lange benen van mij :-).
Maar dan kan ik ze wel af en toe rechtuit gooien.
Ik wordt weggebracht door mijn lieve zussen die nu iedereen bijna wel kent(van het feestje). En dat wordt dan een aantal uren op het vliegveld doorbrengen. Lekker babbelen(voor zover dat kan in de vroegte). Ingecheckt ben ik al dus dat scheelt.
Ik heb het gevoel dat ik 4 weken jarig ga zijn...spannend wat er komen gaat en als het dan zo ver is een feest omdat ik krijg waarvan ik droom...
En hoe het verder is ga ik zien en ervaren. Ik neem mezelf mee en meer is er niet.