veel ervaringen in een korte tijd

 
De afgelopen dagen.

Veel meegemaakt en veel gezien de laatste dagen. Een opening meegemaakt van een vrouwencongres compleet met gospel, een townshiptoer gedaan met Franklin waarin we konden zien hoe de kinderen leven en wat er gebeurt op straat.
Daarna hebben we leeuwen gezien in Sea View en ik heb de mooiste zee gezien tot nu toe. Het gevoel dat ik op Mars was...al ben ik daar nog nooit geweest natuurlijk.
Dit weekend een weekend in een township geslapen en de bevolking van dichtbij meegemaakt wat een geweldige ervaring was.

Het idee achter het zijn en wandelen door de township is om een begin te maken van het samenleven tussen twee culturen. De geschiedenis van de apartheid en het leed dat dat met zich meebracht zit er natuurlijk diep ingegroeid bij de mensen. Het is natuurlijk ook nog dagelijks te zien hier in die townships.
Toineti die dit mogelijk maakt is zelf een slachtoffer van racisme. Zijn toekomst hing daarvan af. Als hij niet zwart was geweest had hij in een hoog rugbyteam gezeten. Had hij gewoon de school af kunnen maken. Zijn ouders kozen voor een witte school toen hij aankwam uit Lesotho. Hij was daar de enige en hij heeft het zwaar gehad. Hij kon goed leren maar hij had op een gegeven moment geen zin meer in school. Door zijn woorden klinkt nog het verdriet. Hij zat in een selectie van Springbok, rugby, en hij zou mee gaan spelen. Maar omdat hij zwart is en zijn kamergenoot het niet kon laten om hem te kleineren en hem het leven zuur te maken daarom heeft hij er op een gegeven moment voor gekozen om te stoppen. En ik kan me voorstellen dat die keuze lang geduurd heeft. Hij heeft alles teruggegeven aan de club en is vertrokken. Hij laat mij nu de mooie kanten zien van zijn woonplaats en de blijheid en de liefde die de mensen hebben voor elkaar en hun families. Hij neemt mij mee in zijn leven en hij laat zien dat hij een graag gezien persoon is. Hij is nog maar 22 , heeft al een heel leven achter de rug. Een zwaar leven tot nu toe. Hij spaart om naar Nederland te komen en ons te zien in ons eigen land. Ik heb in de gewone taxi gezeten en heb genoten van de verschillende muziekkeuzes van de chauffeurs. 14 mensen in een busje...in Nederland is dat niet voor te stellen dat dat zonder ruzie gebeurt. Hier kan het allemaal. Het is natuurlijk gewoon en de makkelijkste manier om ergens te komen.

Ik heb ook een smiley gegeten. Ik wist niet wat het was maar het is een schapekop. Gekookt speciaal voor ons en het was een feestej om erbij te mogen zijn. Het is een feestelijk gebeuren en iedereen dook er ook op om een stuk te bemachtigen. Het smaakt naar spek en vet vlees en ik vond het heel lekker. Het is vet. Er is niemand ziek van geweest dus het is heel goed te eten.

Bij terugkomst zouden we braaien maar de braaisteen was weg. Dan maar de oven. Dat duurde nog even, om half elf was het vlees klaar. Bob Marley is nog steeds de god van de muziek hier. Dat gaf een gevoel van vroeger...muziek, relaxen en allemaal binnenkomen als je erbij wil zijn.
Het slapen was ook bijzonder....2 bedden met 7 mensen. Het werd een gezellige nacht.

De andere verhalen van alles wat ik de afgelopen dagen heb gezien komen later als ik weer thuis ben. Het is gewoon te veel om op te noemen maar het voelt geweldig.